bu gün tamamen kös kös oturmakla geçti dicem ama öyle olmadı. sabah geldiğimde yeşileriğin blogunu açtım ve büyük bir keyif alarak okumaya başladım. ilerleyen saatlerde üniversite yıllarından ev arkadaşım hasan aradı uşağa gelicez diye. ohhh nasıl sevindim anlatamam, çok özledim o günleri ve arkadaşlarımı.
bi ara '' ee hasan haftasonu geldimi içmek ister, mangal ister, dost sohbeti ister, kakara kikiri ister'' düşünceleriyle sevincim telaşa dönüştü, napıcaz len. tamam dedim benim de burda arkadaşlarım dostlarım ve güzel bi çevrem var, hemen devrimi aradım; haftasonu yapılacak etkinlik için. konuşmanın bir yerlerinde konu blog meselesine geldi ve ben devrime blogspot dan bahsettim. biliyorumki o da çok sever yazmayı ve okumayı. hemen gıyabında bi üyelik tahsis edip devrime gerekli bilgileri verdim. artık o da bu alemin bir üyesi sevinciyle kontrol ediim dedim ama nafile, sayfalar açılmıyoooo. sürekli güvenlik gerekçesi ile açılmadığından bahsediyo. herşeyi yaptım ama iyiye gideceğine daha da kötüye gitti. hatta en sonunda benim şifre bile tanınmaz oldu sistem tarafından. bozuk ve yetersiz ingilizcem sayesinde yardım sayfalarından bütün geçmişi silmem gerektiğini öğrendim. işte sonuç başarılı.