Hayaller gerçek olsa:)

Son bir sattir hapşuracam bir türlü hapşıramıyom. Işığa bakıyom olmuyo, daha çok bakıyom olmuyo ama burnum kaşınıyo, gözlerim sulanıyo fakat ben hapşıramıyom. Nezlenin ilerleyen safhalarında da olur bu olay ve ben çıldırırım hapşuramadıkça. Işığa bakarken gözüm tavana ordanda duvarlara kayıyor ve ben bi anda yine ne zaman ev sahibi olucam, bu tavanlar bu duvarlar ne zaman benim olacak diye düşünmeye başlıyorum.

Bu aralar toki diye bir olay var gündemde, evet benim gibi hiç bir zaman ev sahibi olamıyacaklar için bir fırsat olan toplu konut olayı. Canoş bu gün gerekli belgeleri belediyeden aldı, bi güzel inceledik. Gerekli yerleri doldurduk ve başladık hayal kurmaya; ahanda evin şurasını şöyle yaparız, burasını böyle yaparız diye. Ohoo bizde bi telaş bi telaş, eşyalar sığarmı, koridora dolap yaptırsakmı acaba, mutfağın koridora açılan kapısını kapattırsak da oraya dolap yapsak bişi derlermii vs. Bir anda kendimize geliyoz ve dur bakalım kura çekilsin, bize çıksında ne yapcemize o zaman karar veririz diyoruz biraz korku ve hayalkırıklığı karışımı duygulara kapılarakten. Hıdrallez için çizdiğim evin resmine pek benzemiyo ama olsun.